Normy TSH w ciąży dla populacji polskiej wynoszą: I trymestr 0,009–3,18 mIU/l, II trymestr 0,05–3,44 mIU/l, III trymestr 0,11–3,53 mIU/l. Oznaczenie TSH powinna wykonać każda ciężarna przed 10. tygodniem ciąży. Hormony tarczycy są niezbędne dla prawidłowego rozwoju układu nerwowego płodu. Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego stosowanie progu 2,5 mIU/l prowadziłoby do nadrozpoznawalności niedoczynności tarczycy. Decyzję o leczeniu podejmuje endokrynolog.

Badanie to ma na celu wykrycie zaburzeń czynności tarczycy.

Dlaczego jest to takie ważne?
Ponieważ stan zdrowia tarczycy u kobiety ma istotny wpływ na przebieg ciąży.

Hormony tarczycy są niezbędne dla prawidłowego rozwoju ośrodkowego układu nerwowego płodu, a także jego płuc i kości.

Niedobór hormonów tarczycy u kobiety ciężarnej może skutkować m.in. zaburzeniami w rozwoju intelektualnym dziecka. Dlatego tak ważne jest właściwe wyrównanie zaburzeń czynności tarczycy w ciąży.

Wyniki badań hormonalnych tarczycy należy odnosić do zakresów referencyjnych dla populacji polskiej oraz dla poszczególnych trymestrów ciąży.

Decyzję o rozpoczęciu leczenia hormonami tarczycy podejmuje lekarz endokrynolog.

Zgodnie z aktualnymi zaleceniami Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego w Polsce obowiązują normy TSH w ciąży opracowane na populacji polskiej.

Normy TSH w poszczególnych trymestrach

Zakres norm TSH wygląda następująco:

🔹 I trymestr ciąży: 0,009–3,18 mIU/l

🔹 II trymestr: 0,05–3,44 mIU/l

🔹 III trymestr: 0,11–3,53 mIU/l

Dlaczego jest to takie istotne?

Ponieważ stosowanie jako punktu odcięcia dla TSH w ciąży wartości 2,5 mIU/l powoduje zakwalifikowanie do grupy z niedoczynnością tarczycy istotnego odsetka zdrowych kobiet ciężarnych.

Źródło: Choroby tarczycy w ciąży: zalecenia postępowania Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego. Endokrynologia Polska 2021; 72: 425–458.